دگر فریاد ها در سینه ی تنگم نمی گنجد
دگر آهم نمی گیرد
دگر این سازها شادم نمی سازد
دگر از فرط می نوشی
می هم مستی نمی بخشد
دگر در جام چشمم باده شادی نمی رقصد
نه دست گرم نجوائی به گوشم پنجه می ساید
نه سنگ سینه ی غم چنگ صدها ناله می کوبد0
برچسب: poem time,poem time passing,poem time waits for no one,poem time to pray,poem time periods,poem time is eternity,poem time is the fire in which we bu,poem time will ease the hurt,poem time flies,poem time to stand and stare,
نویسنده: رها حسینی